Вверх

Вы здесь

Што агульнага ў рабоце міліцыянера і дэпутата

Усім знаёмы стэрэатып: на вёсцы п'юць, таму што няма работы, а не працуюць, таму што п'юць. Але ж гарэлка праблему, як вядома, не вырашае, а толькі пагаршае. Гэта і злачынствы, і сямейныя канфлікты, і кінутыя дзеці, і недагледжаныя хаты. Але наколькі можа быць эфектыўнай барацьба супраць таго, ад чаго па добрай волі мала хто адказваецца? Пакуль іншыя ламаюць над гэтым галовы, Аляксандр Застрэлаў дзейнічае. У старшыні Дамамерыцкага сельскага Савета, што ў Клімавіцкім раёне, прывычка да парадку ў крыві. У мінулым ён міліцыянер, і былы вопыт вельмі дапамагае эфектыўна рэагаваць на вострыя сігналы і знаходзіць агульную мову з людзьмі. Вынікі сапраўды ўражваюць.

Сродкі для перавыхавання

Савет грамадскага пункта аховы правапарадку, створаны ў Дамамерыцкім сельсавеце, можна лічыць узорным. Тут усё зроблена з мэтай як мага эфектыўней уздзейнічаць на несвядомых грамадзян. Адна дошка ганьбы чаго толькі вартая! Няма пакарання горшага, як трапіць на яе. Як пасля аднавяскоўцам у вочы глядзець?

— Я, калі перайшоў сюды працаваць з Кісялёва-Будскага сельсавета, адразу ж дошку змайстраваў, бо вельмі добра ведаю, як яна ўздзейнічае, — расказвае Застрэлаў. — У мяне заўсёды фотаапарат пад рукой.

У кадр трапляюць усе, каго прыводзім на перавыхаванне, а таксама нядбайныя гаспадары, у якіх і дома абы-як, і каля дома ніякага парадку.

Фота само па сабе красамоўна расказвае пра «подзвігі» чарговага героя. Астатняе дапаўняе тэкст. Эфект раўназначны выбуху бомбы. Чалавек усё ж такі супярэчлівае стварэнне. Рабіць дрэннае яму не сорамна, а глядзець на сябе збоку сорамна. Нават самы абыякавы да чужога меркавання пачынае прасіць, каб не ганьбілі яго на ўсё наваколле. Праз сельвыканкам шмат народу праходзіць, і чуткі хутка выходзяць за межы вёскі. Страціць аўтарытэт хопіць хвіліны, а як потым яго зноў напрацаваць?

Фотафіксацыя вельмі дапамагае ў рабоце і з таго пункту гледжання, што гэта прамы доказ заганы. У парушальнікаў, як вядома, памяць кароткая. А фота — адзіны спосаб яе асвяжыць. Гэтымі ж фота падмацоўваюцца розныя справаздачы. (У вобласці былі прыклады, калі пры праверцы высвятлялася, што з чалавекам ніхто ніколі не працаваў. Проста занеслі ў спіс яго прозвішча для галачкі — маўляў, работа праведзена.)

— Мы нават тых, каго знялі з уліку, час ад часу правяраем, — расказвае Аляксандр Іванавіч. — І ў складзе камісій, і паасобку. Магу ехаць міма і зайсці. І звяртаю ўвагу не толькі на тое, як у яго дома, але і як каля дома.

Не хапае вопыту

Так склалася, што ў канцы 1990-х Аляксандр Застрэлаў быў участковым на тэрыторыі Дамамерыцкага сельсавета, дзе цяпер працуе старшынёй. Сам ён родам з гэтых мясцін, але маладому міліцыянеру прыходзілася несалодка. Будаваў па-новаму адносіны з аднавяскоўцамі, якія часткова былі сваякамі, а часткова — добрымі знаёмымі. Дзесьці прыходзілася і характар паказаць. Школа сапраўды атрымалася і цяжкай, і карыснай.

Але спецыфіка працы ўчастковага тады была трохі іншай. Ён быў бліжэй да людзей, знаходзіўся ў непасрэдным кантакце з імі.

— Цяпер участковаму цяжэй, — з веданнем справы кажа старшыня. — Акрамя таго, што яму трэба сачыць за парадкам на тэрыторыі сельсавета, неабходна выконваць яшчэ шмат іншых абавязкаў непасрэдна па райаддзеле. Ён і на дзяжурства павінен хадзіць, і на ўсе іншыя службовыя мерапрыемствы.

— Нявопытнаму вельмі цяжка, асабліва па першым часе, — тлумачыць Аляксандр Іванавіч. — Тут ты павінен быць адначасова і пракурорам, і адвакатам, і псіхолагам. Адчуваць, дзе трэба мякка дзейнічаць, а дзе націснуць на сумленне. Быць гібкім. Але не ў кожнага гэта атрымліваецца. Таму і сыходзяць з прафесіі.

Вельмі важна, каб у кіраўніка сельсавета з участковым склаліся не толькі дзелавыя, але і проста добрыя адносіны. Як-ніяк прыходзіцца займацца адной справай. Мэта савета грамадскага пункта аховы правапарадку — працаваць на прафілактыку розных злачынстваў, і тут дэпутаты з міліцыянерамі, як той казаў, у адной звязцы.

— А ці можа быць так, што ўчастковы праз сваю занятасць перакладзе свае абавязкі на астатніх членаў савета? — спрабую справакаваць суразмоўцу.

— На гэта ёсць нумар тэлефона 102. Тэлефануеш — і ўсё адразу становіцца на месца. Такія рэчы кантралююцца і з боку вышэйшага міліцэйскага начальства, і з боку мясцовых улад, — катэгарычна заяўляе Аляксандр Застрэлаў.

Вельмі добра дапамагаюць падтрымліваць парадак на тэрыторыі дружыннікі. Сюды таксама не абы-каго прымаюць. На сустрэчу з карэспандэнтам «МС» старшыня запрасіў чатырох вельмі сур'ёзных мужчын з уліку добраахвотнікаў. Сярод іх два работнікі мясцовай гаспадаркі, адзін ахоўнік і нават прадпрымальнік. Усе моцныя, як на падбор. Нават гледзячы на іх, разумееш: пры такіх асілках лепш быць цішэй вады, ніжэй травы.

— Уся адказнасць кладзецца на ўчастковага, мы толькі дапамагаем яму, падтрымліваем, — сціпла паціскае плячыма Аляксандр Пашкевіч. — Моладзь зараз сябруе з гарэлкай, вось мы і сочым за тым, каб менш яе ўжывалі. Расказваем, што можа адбыцца, калі сябе не абмяжоўваць. Нехта адмахнецца, а нехта прыме да ведама. Тлумачым аб наступствах іх бацькам. Робім гэтыя сумесныя рэйды не дзеля грошай — гэта ж справа добраахвотная. Проста хочацца, каб было больш парадку і абыходзілася без няшчасных выпадкаў.

Самае страшнае зло

Яшчэ з часоў працы міліцыянерам Аляксандр Застрэлаў узяў за аснову весці строгі ўлік злачынствам. Ён скрупулёзна фіксуе ўсе віды правапарушэнняў на тэрыторыі сельсавета ў спецыяльны журнал. Кожны квартал аналізуе лічбы і карэкціруе планы. На падставе сваіх справаздач аўтарытэтна заяўляе: самае страшнае зло на сённяшні дзень — гэта гарэлка. Яна здольная чалавека пазбавіць чалавечнасці.

— Не ведаю, наколькі гэта папулярная мера ў іншых, але мы прымушаем кадзіравацца, — кажа ён. — Калі я толькі сюды прыйшоў працаваць, мне казалі: ай, гэта ўсё глупства, ніякай карысці ад кадзіроўкі няма. А я сцвярджаю: ёсць. Сёлета пакуль што 9 чалавек закадзіравалі, летась было 18. Раней людзі саромеліся, што хтосьці пра іх «не тое» падумае. Я ім надаю смеласці: якая вам розніца, хто што падумае? Галоўнае — у вас жыццё можа наладзіцца.

Хай чалавек хаця б год не пап'е, у яго дома ўсё адразу памяняецца ў лепшы бок.

З'явяцца сродкі і шпалеры паклеіць, і вокны пафарбаваць, і падлогу аднавіць, і печку адрамантаваць. Калі ж ён вечна «пад мухай», адкуль гэтым грашам узяцца?..

«Звязда»

Если вы заметили ошибку в тексте, пожалуйста, выделите ее и нажмите Ctrl+Enter.

Читайте также в категории «мнение»:

19.07.2017 - 10:29 | Водолазы Могилевщины извлекают из озер и рек коряги, бутылки и автомобили

Накануне каждого купального сезона сотрудники ОСВОДа обследуют акваторию пляжей: чистят прибрежную полосу, водоемы. Ведь дно даже небольшого озерца нередко таит угрозу. Нырнешь — а там огромная коряга. Или торчит арматура. Под воду водолазы периодически погружаются и летом.

13.07.2017 - 08:36 | Кто поможет вернуть к полноценной жизни юго-восток Могилевской области?

Два года назад на Могилевщине была принята программа возрождения районов, наиболее пострадавших в результате катастрофы на Чернобыльской АЭС.

08.07.2017 - 19:23 | Праздник «Александрия собирает друзей» стал национальным культурным символом – Василий Жарко

Праздник "Купалье" ("Александрия собирает друзей") стал национальным культурным символом. Об этом сегодня заявил на открытии мероприятия заместитель премьер-министра Беларуси Василий Жарко, передает корреспондент сайта.

30.06.2017 - 21:16 | Основой успеха в агропромышленном комплексе является ориентация на использование инноваций – Леонид Маринич

Основой успеха в агропромышленном комплексе является ориентация на использование инновационных подходов в решении организационных и производственных задач, в числе которых освоение новейших технологий и систем машин, интенсификация производственных процессов.

09.06.2017 - 06:06 | Почему на крышах магазинов, ресторанов и кафе Могилевщины устанавливают солнечные коллекторы?

Специалисты Могилевского облпотребсоюза тщательно изучили возможности современных энергосберегающих технологий, подсчитали экономическую выгоду от установки солнечных батарей и использования вторичных ресурсов. И без малого три года назад сделали первые шаги по внедрению абсолютно новых систем в свои производства. Одним из «испытательных полигонов» при этом стал хлебозавод Чаусского райпо. Зампредседателя правления облпотребсоюза Андрей Горбунов рассказал, что средства на их перспективные проекты были выделены из бюджета республиканской программы по энергосбережению:

Рубрики

 
Работа с обращениями граждан и юридических лиц
Электронные обращения