ПереводчикБез сумленнага погляду ў мінулае няма будучыні
У дзень усенароднай памяці ахвяр Вялікай Айчыннай вайны і генацыду беларускага народа боль страты і памяць аб подзвігу адчуваюцца асабліва востра. У гэты дзень Беларуска–Расійскі ўніверсітэт у Магілёве стаў галоўнай пляцоўкай для сур'ёзнай размовы аб мінулым і сучаснасці.
У фармаце відэаканферэнцыі прайшло пасяджэнне Міжнароднага форуму Саюзнай дзяржавы «Вялікая спадчына — агульная будучыня». Мерапрыемства, арганізаванае Парламенцкім Сходам Саюза Беларусі і Расіі, было прысвечана 85–й гадавіне пачатку Вялікай Айчыннай вайны – даце, якая назаўжды падзяліла гісторыю на да і пасля.
Адкрылі пасяджэнне першыя асобы парламенцкага супрацоўніцтва: першы намеснік Старшыні Парламенцкага Сходу, старшыня Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Беларусі Ігар Сяргеенка і Старшыня Парламенцкага Сходу, старшыня Дзяржаўнай Думы Расіі Вячаслаў Валодзін.
У цэнтры абмеркавання апынуліся тры непарыўна звязаныя тэмы: недапушчальнасць перапісвання падзей вайны, захаванне сапраўднай гісторыі і супрацьдзеянне неанацызму, які адраджаецца. Асаблівы рэзананс выклікалі словы Вячаслава Валодзіна, які звярнуўся да ўдзельнікаў з лімітавай шчырасцю:
– Калі перакрэслены подзвіг тых, хто выдужаў у Брэсце, перамог у Сталінградзе, – у нас не будзе гісторыі. А без гісторыі ў нас не будзе дзяржаў, якія мы прадстаўляем.
Ігар Сяргеенка, у сваю чаргу, выказаў цвёрдую ўпэўненасць, што форум не толькі ўмацуе свае пазіцыі, але і прыцягне новых удзельнікаў, стаўшы пастаянна дзейнай пляцоўкай для выпрацоўкі агульных рашэнняў па абароне гістарычнай памяці. Ён падкрэсліў, што сёння кансалідацыя намаганняў парламентарыяў дзвюх краін набывае стратэгічнае значэнне.
Удзельнікамі сустрэчы сталі не толькі высокія госці і эксперты дзвюх краін, але і тыя, каму трэба будзе несці гэтую памяць далей. У зале прысутнічалі члены Маладзёжнай палаты Парламенцкага Сходу, прадстаўнікі Савета працуючай моладзі, Маладзёжнага савета пры Магілёўскім гарадскім Савеце дэпутатаў і студэнты БРУ. Іх жывая цікавасць да гісторыі – лепшы доказ таго, што подзвіг продкаў не кане ў нябыт.
Агульная памяць – гэта не проста даніна мінуламу, а фундамент, на якім будуецца інтэграцыя і суверэнітэт Беларусі і Расіі. Пакуль мы памятаем – мы непераможныя.