ПереводчикКаля 5 тыс. чалавек прынялі ўдзел у патрыятычнай акцыі «Звон смутку» на Буйніцкім полі
У мемарыяльным комплексе «Буйніцкае поле» 22 чэрвеня ў патрыятычнай акцыі «Звон смутку», прысвечанай Дню ўсенароднай памяці ахвяр Вялікай Айчыннай вайны і генацыду беларускага народа, прынялі ўдзел каля 5 тыс. чалавек.
Для кожнага з удзельнікаў гэта магчымасць аддаць даніну памяці ўсім, хто заваяваў для сучасных пакаленняў магчымасць жыць у мірнай і квітнеючай краіне, а яшчэ – успомніць сваіх продкаў, бо амаль у кожнай сям'і ёсць свая гісторыя, апаленая вайной.
Сярод тых, хто з кветкамі прыйшоў да мемарыяла, – магіляўчанка Марына Шакірава. Жанчына працуе на Магілёўскай ЦЭЦ–2, тут яна разам з калегамі. «Гісторыя Вялікай Айчыннай вайны – наш боль, наша мінулае. Памяць аб тых падзеях – гэта наша сучаснасць і будучыня. Мы павінны памятаць самі, вучыць гэтаму дзяцей. Бо мірнае неба, нашы планы на будучыню, нашы мэты і мары – усё гэта ёсць толькі дзякуючы нашым продкам, нашым героям, – адзначыла яна. – Мы з калектывам кожны год прыязджаем сюды 22 чэрвеня. Бо гэта самае малое, што мы можам зрабіць у памяць герояў».
Сям'я магіляўчанкі захоўвае памяць пра свайго героя. «Мой дзядуля Васіль Міхайлавіч Федарэнка ваяваў, дайшоў да Берліна. Ён быў наводчыкам на «Кацюшы». А пасля вайны вярнуўся дадому, стварыў сям'ю – у іх з бабуляй было 8 дзяцей, – распавяла Марына Шакірава. – Яго гісторыя – наш гонар. Мы нават перадалі яе ў кнігу «Памяць». Калі мы былі маленькія, ён расказваў нам пра вайну, але ніколі не паглыбляўся ў падрабязнасці. Усё жыццё гэтая тэма была для яго вельмі няпростай. Але яго гісторыя ідзе чырвонай ніткай праз усю нашу сям'ю. Мой брат гісторык, ён сабраў усю інфармацыю, захаваў усе медалі. Гэта наша сямейная рэліквія».
Разам з калектывам і навучэнцамі Магілёўскага дзяржаўнага агралесатэхнічнага каледжа імя К.П. Арлоўскага ўшанаваць памяць продкаў прыйшла намеснік дырэктара па вучэбна–выхаваўчай рабоце Вікторыя Пуцькова. «Кожны год мы не застаемся ў баку ад гэтай акцыі. Важна прыводзіць сюды моладзь, каб ніколі не дапусціць трагедыі, якая прыйшла тады на нашу зямлю, – сказала яна. – Наш каледж знаходзіцца побач з мемарыялам, у нас ёсць музей, прысвечаны Канстанціну Сымонаву, экспазіцыя пад адкрытым небам, прысвечаная вызваленню Магілёва і Буйнічай. Нашы хлопцы самі ладзяць экскурсіі, паглыбляюцца ў гісторыю тых падзей. Так мы перадаем наступным пакаленням праўду пра Вялікую Айчынную вайну».
Пра тыя падзеі ніколі нельга забываць. «Вельмі добра жыць у мірнай краіне, калі няма стрэлаў, калі ты можаш будаваць планы, упэўнены ў будучыні, – адзначыла Вікторыя Пуцькова. – І гэта самае важнае. Беларусь выбрала свой шлях, стваральны і мірны. І мы павінны працягваць па ім ісці, падтрымліваць лепшыя традыцыі і ніколі не адварочвацца ад сваёй мінуўшчыны».