Па дапамогу да дэпутата Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Галіны Бяляевай звярнулася жыхарка Калугі Эліна Шчурко, якая папрасіла праліць святло на лёс яе сваяка Барыса Дзеева, які ў Вялікую Айчынную пайшоў на фронт і загінуў, вызваляючы Беларусь.

Дзе менавіта прыняў апошні бой 19-гадовы герой, які не паспеў ажаніцца, абзавесціся дзецьмі, сям'я спрабавала даведацца 80 гадоў, але беспаспяхова. І ўсё ж родныя Барыса Мікалаевіча не гублялі надзеі, што аднойчы змогуць прыехаць да яго на магілу.


- Мы правялі вялікую працу, па архіўных дакументах 1944 года высветлілі, што радавы Барыс Деев, ураджэнец горада Мінусінска, загінуў 10 сакавіка 1944 года на тэрыторыі Светлагорскага раёна. Устанавілі і імёны іншых байцоў дывізіі, якія прынялі бой з 9 па 13 сакавіка і засталіся на той зямлі навечна. Гэта радавыя Сцяпан Кузняцоў, Мустажып Заіраў, Васіль Шчарбакоў. Дзякуючы нашым сумесным намаганням, рабоце Светлагорскага райвыканкама і супрацоўнікаў Светлагорскага краязнаўчага музея прозвішчы салдат былі занесены на мемарыяльныя пліты на брацкай магіле ў аграгарадку Дуброва, — расказала Галіна Бяляева. - Гэтая асабістая кранальная гісторыя нагадвае нам простую і важную ісціну: вайна не скончана, пакуль не пахаваны апошні салдат. І яго подзвіг не забыты, пакуль у сэрцах жыве памяць аб ім.

СБ