«Пара-пара-пара… у двух дзеяннях», ці як Магілёўскі драмтэатр адзначыў 138 дзень нараджэння
Прэм'ера спектакля «Тры мушкецёры» паводле гісторыка–прыгодніцкага рамана Аляксандра Дзюма адбылася 15 мая ў Магілёўскім абласным драмтэатры. Навінка стала творчым падарункам да 138–га дня нараджэння ўстановы культуры.

У спектаклі лёгка і нязмушана эпоха палацавых таямніц і інтрыг чаргуецца з сучаснасцю. На сцэне ўсё тыя ж Атос, Портос, Араміс і Д’Артаньян, але гэта не літаратурныя і кіношныя вобразы, а простыя, зразумелыя і жыццёвыя: іх цалкам мог сыграць сусед, які з гадамі абзавёўся не толькі сям'ёй, але і лішняй вагай, ці нязграбным калегам, які часта трапляе ў недарэчнасці. Аўтары спектакля свядома знізілі градус мушкецёрскай бравады: крыва намаляваныя вусы, адзенне не па памеры і іншыя «касякі» зрабілі персанажаў больш рэальнымі і каларытнымі.

На сцэне – яркія дэкарацыі на грані кіча, завадная музыка і бесклапотнае хуліганства. Такі па–добраму звар'яцелы тэатральны эксперымент прымусіў гледача ад душы павесяліцца і ўспомніць дзяцінства – узрост вар'яцкіх надзей, як кажа ў фінальным маналогу галоўны герой. І пранізлівы сэнс яго слоў трапляе ў самае сэрца, дзеліцца глядачка Ірына Новікава:
— Шмат хто ўжо забыўся, пра якія перамогі і здзяйсненні марылі ў юнацтве, а ў тыя гады мы безумоўна верылі, што ўсё спраўдзіцца, атрымаецца, здарыцца. Мэты былі нерэальнымі, але гэта нас не палохала. З узростам яны сталі прасцей і прызямленней: выплаціць крэдыт, назапасіць на адпачынак. Але ж мары павінны быць або вар'яцкімі, або нерэальнымі – менавіта яны рабілі нас у дзяцінстве абсалютна шчаслівымі і свабоднымі. Героі на сцэне таксама марылі быць мушкецёрамі, а калі выраслі, сталі ахоўнікамі, барыстамі, работнікамі дастаўкі. На прэм'еры я разам з імі ў думках збегла ў той выдуманы далёкі свет, які дазваляе пачувацца жывымі і патрэбнымі.


Магіляўчанка падкрэсліла, што, нягледзячы на яркую і незвычайную форму, спектакль адрозніваецца пранізлівым зместам, душэўнай цеплынёй і светлай тугой па юнацкай бестурботнасці, непадробнай шчырасцю і сапраўдным сяброўствам — пачуцці, якія раней мы не баяліся выяўляць адкрыта.
– Узрушаючая пастаноўка, якая рэкамендавана да прагляду ўсім, – рэзюмавала яна.






Переводчик