Віктар Пінчук – асоба вядомая: заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Беларусі, кандыдат біялагічных навук, 25 гадоў узначальваў «Агракамбінат «Усход» Магілёўскага раёна. Дэлегатам ВНС Віктар Фёдаравіч быў шэсць разоў. У тым ліку першага Усебеларускага народнага сходу. Аб тэмах, якія на ім абмяркоўваліся, і каласальным прыкладным эфекце форуму ён, які цяпер узначальвае ветэранскую арганізацыю Магілёўскага раёна, расказаў карэспандэнту.

На першае ВНС Віктар Пінчук ехаў як дасведчаны кіраўнік: «Усход» – у той час саўгас–камбінат, які спецыялізаваўся на прамысловым свінагадоўлі, – ён узначаліў у 1989 году. Да гэтага працаваў у іншых гаспадарках, у 24 гады стаў галоўным ветурачом калгаса «Гігант» на Бабруйшчыне, удастоены медаля «За працоўную доблесць».

– «Усход», як і ўвесь аграрны сектар краіны, у пачатку 1990–х сутыкнуўся з найцяжкімі эканамічнымі наступствамі распаду СССР: разбурэннем гаспадарчых сувязяў, гіперінфляцыяй, дэфіцытам рэсурсаў, – успамінае Віктар Фёдаравіч. – Мы, якія адчувалі востры недахоп канцэнтраваных кармоў, каб не дапусціць падзення прадуктыўнасці, працавалі ад зары да цёмнага. А тагачасны старшыня Вярхоўнага Савету Станіслаў Шушкевіч называў кіраўнікоў гаспадарак чырвонымі памешчыкамі. Крыўдна. Таму на першых прэзідэнцкіх выбарах у 1994 годзе мы аднадушна прагаласавалі за свайго – аграрыя Аляксандра Лукашэнку. На яго ўскладалі вялізныя надзеі, калі праз два гады ехалі дэлегатамі на ВНС.

Узгадваючы гістарычны форум, Віктар Пінчук падкрэслівае асаблівы драматызм і эмацыйны напал таго часу.

Палітычны раскол, эканамічны тупік... Усё гэта, як і супрацьстаянне дэструктыўных структур, адчувалася на ВНС, – кажа Віктар Фёдаравіч. – Самай яркай падзеяй двухдзённага форуму стала адкрытая размова кіраўніка дзяржавы, якая кардынальна адрознівалася ад прывычных партыйных дакладаў. Гэта быў жывы, шчыры зварот, у якім Прэзідэнт адкрыта выклаў рэальны стан спраў у краіне. Даў зразумелыя народу арыенціры, агучыўшы праграму «адвядзення рэспублікі ад краю прорвы», ключавыя прыярытэты: харчаванне, экспарт, жыллё. УНС зацвердзіла першую ў гісторыі краіны пяцігадовую праграму сацыяльна–эканамічнага развіцця, якая для нас, практыкаў, мела каласальны прыкладны эфект. Мэтавае фінансаванне АПК дазволіла пачаць тэхнічнае перааснашчэнне комплексаў, закупку тэхнікі, што дало магутны імпульс для росту.

Гэты імпульс, па словах Віктара Пінчука, «Усход» адчуў адразу. Абапіраючыся на дзяржаўную стратэгію, гаспадарка разгарнула маштабную мадэрнізацыю свінагадоўчых ферм, укараняючы перадавыя тэхналогіі ўтрымання і кармлення жывёл. Вынікі не прымусілі чакаць.

— У 1997 годзе выйшлі на еўрапейскі ўзровень, дабіўшыся рэкорднага для таго часу сярэднясутачнай прыбаўлення ў вазе свіней у 700 грамаў на адкорме. За гады маёй працы іх пагалоўе вырасла з 20 тысяч да 36, – пералічвае Віктар Пінчук. – Атрыманне афіцыйнага статусу нарыхтоўшчыка дазволіла нам самастойна акумуляваць рэсурсы, весці гнуткую эканамічную палітыку. Стаўшы адной з лепшых гаспадарак краіны, пабудавалі міні–мясакамбінат, адкрылі 26 гандлёвых кропак па Магілёве і раёне. Сур'езна заняліся сацыяльнай сферай: у аграгарадку Усход узвялі 653 кватэры і індывідуальныя дамы. Плюс спартзала, кафэ, урачэбную амбулаторыю, гаспадарка праспансавала будаўніцтва храма. У 2006 годзе Прэзідэнт наведваў ААТ «Агракамбінат «Усход», ацаніў яго перадавы вопыт, дастойны ўзровень жыцця вяскоўцаў.

Азіраючыся назад, Віктар Пінчук запэўнівае: менавіта рашэнні восені 1996 года выратавалі краіну ад разрухі, захавалі мір, дазволілі пабудаваць незалежную, харчова бяспечную Беларусь.

Праз 30 гадоў мы бачым, што наша краіна – адна з самых перадавых у аграрных адносінах, – кажа Віктар Фёдаравіч. – Дарэчы, я захоўваю значок, пасведчанне і гадзіннік дэлегата першага ВНС. Ён наручны, цікае да гэтага часу. Для мяне, для нашага пакалення, якое выбрала Прэзідэнтам Аляксандра Лукашэнку, гэта сімвал таго, што родная Беларусь будзе квітнець і далей.

 СБ