Страйкбол у акопах, марш-кідок і сала на вогнішчы - у Магілёве пачаўся вучэбна-палявы збор для юных патрыётаў
Дзесяцідзённы ваенна–палявы збор для юных патрыётаў стартаваў у вайсковай часці 6713 унутраных войскаў МУС. З 1 па 10 чэрвеня каля 70 хлопчыкаў і дзяўчынак ва ўзросце 11–14 гадоў будуць спасцігаць на базе брыгады тактычныя навыкі, а таксама багаты культурны складальнік. У ліку ўдзельнікаў – выхаванцы ваенна–патрыятычнага клуба «Абароннік» і навучэнцы Магілёўскага спецыялізаванага ліцэя МУС.

Сімвалічна, што першыя заняткі на палігоне распачаліся ў Дзень абароны дзяцей. Гэта падкрэслівае галоўную мэту праекта – клопат аб падрастаючым пакаленні і яго ўсебаковае развіццё.
Ініцыятарам сумесных ваенна–палявых збораў для выхаванцаў ВПК і ліцэістаў выступіла старшыня аб'яднанай арганізацыі МУС Беларускага саюза жанчын Наталля Сахарчук. Пра гэта паведаміла каардынатар пярвічнай арганізацыі БСЖ у вайсковай часці 6713 падпалкоўнік юстыцыі Ірына Сапроненка. Яна высока ацаніла падрыхтоўку ліцэістаў, адзначыўшы іх актыўнасць, дысцыпліну, выхаванне і выдатную ваенную выпраўку, а таксама выказала радасць наконт правядзення гэтага сумеснага мерапрыемства.



За дзесяць дзён збораў хлопцы пражывуць цэлае маленькае жыццё, поўнае яркіх эмоцый, новых знаёмстваў і моцнага сяброўства. Арганізатары падрыхтавалі для іх максімальна насычаную праграму, дзе кожны дзень распісаны па хвілінах.
Да абеду з юнакамі і дзяўчатамі займаюцца вопытныя інструктары брыгады і вайскоўцы атрада спецыяльнага прызначэння «Гром». Пад іх кіраўніцтвам падлеткі праходзяць сур'ёзную ваенную і псіхалагічную падрыхтоўку, знаёмяцца з побытам вайскоўцаў і вучацца дзейнічаць зладжана ў нестандартных сітуацыях. Пасля абеду эстафету пераймаюць прадстаўніцы БСЖ. Каб зрабіць навучанне па–сапраўднаму цікавым і займальным, яны праводзяць для рабят розныя конкурсы, якія развіваюць заняткі і экскурсіі на вядучыя прадпрыемствы Магілёва, сярод якіх «Дамачай» і «Бабулін гладыш».



Адным з самых яркіх уражанняў для ўдзельнікаў стане палявы выхад з бегам па перасечанай мясцовасці, тактычным арыентаваннем у лесе і стральбой з страйкбольнай зброі прама ў акопах. Многія з дзяцей упершыню паспрабуюць палявы абед на прыродзе, у тым ліку пасмажыць сала на вогнішчы.
Праграму збору дапоўняць дынамічныя спаборніцтвы па лазертагу, вясёлая дыскатэка і незвычайны кулінарны майстар–клас. Рабяты плануюць спячы самую доўгую піцу, на якой кожны ўзвод творча прэзентуе свой уласны кавалачак.
– Нягледзячы на тое, што мерапрыемства ў нас сур'ёзнае, дзеці ёсць дзеці, тым больш у свята, таму вырашылі праводзіць яго з карысцю для справы і пры гэтым весела. У ігравой форме задаволілі размеркаванне па ўзводах, узброіўшыся размеркавальным капелюшом у стылі фільма «Гары Потэр». Атрымалася весела і цікава, – дзеліцца Ірына Сапроненка.


Акрамя курсантаў і ліцэістаў, на зборы запрасілі дзяцей шматдзетных маці – сяброў БСЖ брыгады. Для шасцікласніцы Ксеніі Козыравай ваенна–палявы збор стаў магчымасцю зрабіць лета яркім:
– Стаць удзельніцай прапанавала мама, і я адразу пагадзілася. Мусіць, у плане ваеннай падрыхтоўкі я саступаю рабятам з клуба і ліцэістам, але галоўнае — ёсць жаданне пазнаваць новае, знайсці сяброў і крута правесці час!
Для выхаванцаў Магілёўскага спецыялізаванага ліцэя МУС такія зборы – важны этап прафесійнага станаўлення. Ліцэіст Раман Шульга толькі што скончыў першы курс, але ў ягоных паводзінах ужо адчуваецца сапраўдная ваенная выпраўка.
– Я вырашыў звязаць сваё жыццё са службай у міліцыі, таму і паступіў у ліцэй, каб са школьнага ўзросту набыць канкрэтныя прыкладныя навыкі. Да гэтага мы двойчы ездзілі на турзлёты, але тут праграма больш профільная. Мне цікава азнаёміцца з умовамі ў вайсковай часці 6713, даведацца, якая тут база, як служаць вайскоўцы тэрміновай ваеннай службы і спецназ, разгледзець спецтэхніку. І, вядома, жадаецца пабываць на экскурсіях і паўдзельнічаць у кулінарным майстар–класе, — кажа хлопец.

Шасцікласніца Ніка Пухлякова называе збор доўгачаканым працягам суботніх заняткаў:
– Запісацца ў клуб мне прапанавала мама год таму. Яна бачыла ў навінах, як праходзяць заняткі ў «Абаронцу», а бо я спартовая, справядлівая і дысцыплінаваная, зразумела, што мне гэта падыдзе. І мне сапраўды вельмі падабаецца: разбіраю зброю, страляю, маршырую. Усе вакол кажуць, што я стала больш дарослай і сур'ёзнай. Ні разу не пашкадавала, што прыйшла сюды.
Ягор Іваноў – таксама першагодка ў ВПК «Абароннік», але ўжо цвёрда глядзіць у будучыню.
– Мой дзядзька працуе ў кадэцкім вучылішчы, часта абмяркоўваем з ім ваенную тэму, – успамінае Ягор. – Ён і параіў запісацца ў клуб, бо я хачу стаць вайскоўцам і магу атрымаць тут усе патрэбныя навыкі. За гэты год больш за ўсё запомніўся выезд на палігон і стрэльбы, а яшчэ — сумесная падрыхтоўка да выступаў і зносіны з сябрамі–аднадумцамі. На падобных зборах я ўжо бываў, таму чакаю, што і на гэты раз усё пройдзе весела і крута. Гэта будзе яскравая старонка лета.
Поспехі клуба «Абароннік» гавораць самі за сябе — летась 90 працэнтаў яго выпускнікоў паступілі ў сілавыя ВНУ. У гэтым годзе такі намер выказваюць ужо абсалютна ўсе хлопцы.
Кацярына Пятрова завяршыла навучанне ў «Абаронцу» і зараз марыць служыць па кантракце. У яе арсенале — два значкі «Гатовы ў спецназ».
— З дзяцінства любіла ваенную тэму, а калі ўбачыла на вуліцы дзяўчынку ў форме, даведалася ад яе пра «Абароннік» і запісалася, — дзеліцца Каця. – У сям'і вайскоўцаў няма, гэта мой асабісты выбар. Калі я прыйшла, у клубе было ўсяго 20 чалавек, а цяпер – амаль 150. Спачатку я нічога не ўмела, была пульхнай, не магла толкам адціснуцца і прысядаць. Цяпер укладваюся ў вайсковыя нарматывы па зборцы і разборцы зброі, умею аказваць першую дапамогу, хутка бегаю і нават падцягваюся. Са сціплай дзяўчынкі ўва мне вырас чалавек з характарам. Інструктары са спецназа цярпліва навучылі ўсяму, і мая мара набыла рэальныя абрысы. Да абароны Радзімы я гатова заўсёды. Праўда, дзяўчатам на кантракт можна толькі з 19 гадоў, так што давядзецца пачакаць год. Дарэчы, па маіх ступнях у клуб прыйшоў і малодшы брат Лёша.
Для Мілены Навумавай, прадстаўніцы ваеннай дынастыі, старт збораў супаў з асабістым святам:
– Сёння мне споўнілася 14 гадоў. З самай раніцы прымаю віншаванні і падарункі, мяне нават на пляцы павіншавалі! Гэта значна страмчэй, чым сядзець у дзень нараджэння дома адной. Загадала сваё самае запаветнае жаданне – у будучыні паступіць у сілавую ВНУ!
Камандзір вайсковай часці 6713 палкоўнік Уладзімір Плаван упэўнены, што дзесяць дзён военно–полевого збору праляцяць для рабят як адно імгненне, а перажытыя прыгоды згуртуюць іх так моцна, што ў фінале змены ім проста не захочацца раставацца.
– Раней арганізоўвалі лагер дзённага знаходжання, але паўнавартасны ваенна–палявы збор, ды яшчэ і сумесны з ліцэістамі МУС, праводзім упершыню. Рабяты прыкладна аднаго ўзросту. Нашы выхаванцы займаюцца ў клубе ад года да трох гадоў, ліцэісты таксама адвучыліся год. Гэта цудоўная база для плённага супрацоўніцтва. Яны абмяняюцца вопытам і абавязкова знойдуць новых сяброў, – лічыць Уладзімір Уладзіміравіч.


Падлеткавы ўзрост своеасаблівы, але гэтыя хлопцы ўжо прайшлі пэўную школу. У страі ніхто не балбоча, гімн спяваюць гучна і ўпэўнена, слухаюць камандзіраў. Сілай у клубе нікога не трымаюць – дзеці самі хочуць займацца.

– Да іх проста трэба ставіцца з любоўю і павагай, умець зацікавіць, і тады яны вяртаюць гэта стаўленне ўтрая. Каля 90 працэнтаў заняткаў з хлопцамі праводзіць спецназ, дзе пануе зусім іншы дух: трэба — значыць трэба. Падлеткі ўбіраюць гэта як губка, таму з дысцыплінай праблем няма. Я адназначна ўпэўнены, займаючыся з моладдзю, мы ўсё робім правільна. Трэба выхоўваць маладое пакаленне на подзвігах нашых продкаў і нашай гісторыі, а не на заходніх каштоўнасцях. Усе гэтыя хлопцы – у першую чаргу абаронцы Радзімы, якія вельмі хутка прыйдуць нам на змену, – сказаў на заканчэнне Уладзімір Плаван.
Переводчик