Пашпарты 26 юным грамадзянам краіны ўручыў сёння старшыня Магілёўскага аблвыканкама Анатоль Ісачанка. Выдатнікі вучобы, пераможцы прадметных алімпіяд, творчых конкурсаў, спартыўных спаборніцтваў, актыўныя ўдзельнікі грамадскага жыцця – хлопцы з усіх куткоў Магілёўшчыны сталі ўдзельнікамі Усебеларускай акцыі «Мы – грамадзяне Беларусі!». Урачыстая цырымонія прайшла ў Музеі Славы Магілёўшчыны.


Анатоль Ісачанка прывітаў хлопчыкаў і дзяўчынак і іх бацькоў і адзначыў, што ўрачыстасць не выпадкова праходзіць у гэтым знакавым месцы напярэдадні аднаго з найважнейшых дзяржаўных свят – Дня Канстытуцыі.

«15 сакавіка 1994 года – гэтая дата стала важнай вяхой у гісторыі нашай краіны. У гэты дзень быў прыняты Асноўны закон дзяржавы, які стаў моцным падмуркам нашага суверэнітэту, развіцця і незалежнасці. Канстытуцыя замацавала векавыя традыцыі, духоўныя каштоўнасці і імкненне нашага народа да пабудовы моцнай, сацыяльна арыентаванай дзяржавы. Гэты дакумент вызначае нашае развіццё. За кожным яго словам стаіць чалавек – як найвышэйшая каштоўнасць. Гэты прынцып вось ужо больш за 30 гадоў ляжыць у аснове нашага мірнага і стабільнага жыцця.

Канстытуцыя Беларусі дае магчымасць усім дастойна жыць, развівацца і ўвасабляць самыя смелыя планы і пачынанні на роднай зямлі», – адзначыў у сваім выступе Анатоль Ісачанка.


Звяртаючыся да рабят, кіраўнік рэгіёну падкрэсліў: «Сёння для вас надыходзіць новы раздзел у жыцці. Уручэнне пашпарта – гэта не простая фармальнасць. У гэтым дакуменце, з гербам нашай краіны – вялікая адказнасць і бязмежныя магчымасці. У ім – ваша імя і месца нараджэння. Вы – дзеці нашай зямлі, нашай Магілёўшчыны. Вы – частка яе слаўнай гісторыі і культуры. І вы – яе будучыня. Памятайце – Канстытуцыя гарантуе вам правы, якія нязменна выконваюцца. Дзе б вы ні былі, вы заўсёды будзеце адчуваць падтрымку сваёй дзяржавы. Але разам з правамі на вас ускладаецца і высокая адказнасць. У першую чаргу адказнасць перад сваімі бацькамі і настаўнікамі. Вы павінны ведаць і выконваць законы нашай краіны, паважаць яе сімвалы, захоўваць памяць аб подзвігах сваіх дзядоў і прадзедаў.

Сённяшні дзень стане для вас адпраўной кропкай у вялікае, адказнае і шчаслівае жыццё. Перад вамі адчынены ўвесь свет. Вы – пакаленне новых тэхналогій, неверагодных хуткасцяў і бязмежных ведаў. У вашых руках знаходзіцца будучыня Прыдняпроўскага краю і ўсёй Беларусі.


Мы, дарослыя, верым у вас, у ваш розум, у вашу энергію, у вашыя смелыя мары. І мы вамі вельмі ганарымся. Ніколі не заставайцеся абыякавымі. Смела ідзіце да вызначанай мэты і вядзіце за сабой іншых. З гонарам і годнасцю нясіце званне грамадзяніна Рэспублікі Беларусь. Жадаю здароўя, шчасця, поспехаў вам, вашым бацькам, педагогам, вашым родным і блізкім!» – падсумаваў ён.


Адказваючы на ​​пытанні журналістаў пасля завяршэння цырымоніі Анатоль Ісачанка адзначыў, што ўручэнне пашпартоў напярэдадні Дня Канстытуцыі – гэта добрая традыцыя. Тым больш у такім знакавым для Магілёўшчыны месцы, дзе адлюстраваны гісторыя, сучаснасць і погляд у будучыню: «Гэта патрыятычна і правільна, – падкрэсліў ён. – Рабяты павінны бачыць усё гэта і ганарыцца сваёй краінай, сваёй гісторыяй. Моладзь – гэта наша сучаснасць, гэта наша будучыня.Дзеці ў нас вельмі добрыя, крэатыўныя, рухомыя.Сёння стагоддзе тэхналогій, стагоддзе хуткасцяў. Хочацца, каб яны адпавядалі гэтаму, усё паспявалі, усё рабілі, імкнуліся і нічога не баяліся. Але яшчэ галоўней, каб яны не забываліся пра сваю Радзіму: пра малую радзіму, пра Рэспубліку Беларусь. Шанавалі бацькоў, сваіх дзядоў і прадзедаў. Бо калі не будзе патрыёта, то не будзе і краіны. Калі мы не будзем любіць яе, паважаць, ганарыцца яе традыцыямі».


Удзельніцай акцыі ў гэты дзень стала васьмікласніца Дашкаўскай сярэдняй школы Магілёўскага раёна Ксенія Леаненка: «Я ў захапленні, што знаходжуся на такім важным мерапрыемстве. Для мяне атрымаць пашпарт асабіста з рук губернатара – гэта вялікі гонар. Упершыню ўдзельнічаю ў такой значнай падзеі і гэта сапраўды будзе запамінальны дзень.


Атрымліваючы пашпарт, я ўсведамляю, што раблюся паўнапраўным грамадзянінам Рэспублікі Беларусь. І гэта дае не толькі правы, але і дадае пэўную адказнасць. Цяпер я яшчэ мацней адчуваю сябе часцінкай нашай Беларусі. Лічу, што важна прытрымлівацца Канстытуцыі, ведаць свае правы і абавязкі, уносіць пасільны ўклад. Напрыклад, зараз мы стараемся вучыцца, удзельнічаем у розных мерапрыемствах. Асабіста я захапляюся харэаграфіяй, шмат выступаю, удзельнічаю ў конкурсах і займаю месцы. Езджу на прадметныя алімпіяды. Больш за ўсё мне падабаецца беларуская мова. Ён меладычны і прыгожы.

Наогул люблю наш аграгарадок за яго прыроду і славутасці. У школе ў нас ёсць музей, які мне вельмі падабаецца, і які могуць наведаць усе жадаючыя, каб больш даведацца пра наш цудоўны край».


Пад уражаннем ад месца ўрачыстасці і важнасці моманту засталася ў гэты дзень і навучэнка СШ №28 Бабруйска Арыяна Каралёва: «Гэтае месца прасякнута гісторыяй і культурай беларускага народа. Знаходзячыся тут, мацней адчуваеш тыя жахі вайны, пра якія нам расказваюць на ўроках гісторыі і розных мерапрыемствах. І гэтую памяць важна захаваць, каб гэта не паўтарылася ізноў. Вядома, важна памятаць і пра тых, хто адраджаў гэтую зямлю, хто зараз працягвае працаваць. Становячыся паўнапраўнымі грамадзянамі, мы разумеем, што цяпер гэта і наша задача, каб краіна квітнела, каб усе людзі жылі пад мірным небам, каб нам ярка свяціла сонца, каб дзеці смяяліся і ўсё было добра».


Яшчэ адзін удзельнік акцыі – Ілля Прыгараў з Лудчыцкай сярэдняй школы Быхаўскага раёна. Юнак актыўна праяўляе сябе ў школьных, раённых і абласных конкурсах, акцыях і мерапрыемствах, знаходзіцца ў БРПА і ставіць перад сабою амбіцыйныя мэты: «Атрымаўшы сёння пашпарт і Канстытуцыю Рэспублікі Беларусь, я адчуваю, як стаў важней. Адчуваю гонар за Рэспубліку Беларусь. І хачу, каб усе мае сваякі ганарыліся мной, калі я вырасту. Жадаю стаць знакамітым, каб уславіць сваю краіну».


Таксама пашпарт з рук губернатара ў гэты дзень атрымала Ганна Нетукава з СШ №2 горада Круглае і выступіла з словам у адказ ад моладзі, падзякаваўшы губернатару за ўвагу да падрастаючага пакалення: «Думаю, што кожны з нас, пераступіўшы парог гэтага дзіўнага музея, адразу зразумеў, што акунуўся ў гісторыю. Тут разумееш, што і ты таксама – частка гісторыі гэтага краю. Жывая часцінка беларускага народа, які жыў тут, бараніў сваю зямлю ад ворага. А потым узводзіў новыя гарады і вёскі. Гэтыя веды даюць табе сілу, таму што ты іх працяг. Я ўпэўнена, што нават самыя малыя добрыя справы ўносяць уклад у развіццё і захаванне нашай краіны, ствараюць яе веліч.

Мне вельмі шматлікае дае мая сям'я, з мамай мы вельмі любім гатаваць, я з задавальненнем займаюся вышыўкай і вязаннем. А стаць хачу доктарам, каб дапамагаць людзям. Мы, маладыя, ганарымся тым, што нарадзіліся і жывем менавіта тут. У гэтай мірнай і моцнай краіне. У нас ёсць усе магчымасці для таго, каб атрымаць добрую адукацыю. І асвоіць любімую прафесію. Сёння мы становімся грамадзянамі Рэспублікі Беларусь і гэта вельмі ганарова. Таму хочам запэўніць усіх прысутных, што мы, моладзь, станем годнымі прадаўжальнікамі ўсіх тых слаўных традыцый, якімі жыве наша Беларусь».

Словы падзякі выказала ад імя бацькоў у гэты дзень і маці Ганны Вераніка Кубека, у сям'і якой выхоўваецца сем дзяцей. У кожнага з якіх жанчына ўкладвае акрамя матчынай любові і клопату яшчэ і пачуццё любові да Радзімы: «Нам вельмі прыемна, што нашы дзеці сёння атрымліваюць самы галоўны ў жыцці дакумент у Музеі Славы Магілёўшчыны, дзе кожны куток гаворыць аб тым, як станавілася і развівалася наша краіна.

Я мама семярых дзетак. І добра ведаю, што сям'я будуецца на працы. Сям'я – гэта любоў, дзе цябе вучаць любіць і аддаваць. І важную ролю ў сям'і займае жанчына. 2026–ы год у краіне аб'яўлены кіраўніком дзяржавы Годам беларускай жанчыны. І гэта вялікі гонар для нас і адказнасць – за нашых дзяцей, за працу, за наш агульны дом. І я ўпэўнена, што мы не падвядзем».


Вераніка Кубека ўручыла губернатару кошык з булачкамі ў выглядзе птушачак – як сімвал працягу жыцця, увасоблены ў дзецях. Адказваючы пазней на пытанні журналістаў, яна расказала, што бясконца любіць сваю краіну і ганарыцца ёю: «І я гэты гонар перадаю сваім дзецям, што мы жывем у такой краіне, што над намі мірнае неба. Няхай усё і далей будзе так. Каб яны любілі сваю краіну, каб паляпшалі яе. І тады мацярынскае сэрца будзе спакойнае».


Юлія Таранава, фота Галіны Гаўрыловіч