ПереводчикАўтапрабег, мітынг, супрацоўніцтва: у Слаўгарадскім раёне адзначаюць Дзень яднання народаў Беларусі і Расіі
Дзень яднання народаў Беларусі і Расіі сёння, 2 красавіка, у Слаўгарадскім раёне пачаўся з падпісання пагаднення аб супрацоўніцтве паміж ім і Хіславіцкай муніцыпальнай акругай.
Старшыня Слаўгарадскага райвыканкама Максім Патапенка адзначыў:
– Гісторыя неаднаразова даказвала, што толькі разам беларусы і расейцы здольныя абараніць сваю незалежнасць і дзяржаўны суверэнітэт. Узаемавыгаднае супрацоўніцтва нашага раёна з суб'ектамі Расійскай Федэрацыі садзейнічае развіццю рэгіёнаў, захаванню і ўмацаванню адзінства культурнай і адукацыйнай прасторы. Гэта свята – сімвал шчырага дружбы, духоўнай роднасці, узаемнай падтрымкі паміж беларусамі і расіянамі, умацавання ўсебаковага стратэгічнага партнёрства.
Дэлегацыя са Смаленскай вобласці прыняла ўдзел у мітынгу на брацкай магіле паблізу вёскі Аляксандраўка. Тут некалькі гадоў таму былі пахаваны астанкі салдат, якіх пошукавікі паднялі падчас Вахты Памяці. Пры адным з байцоў быў знойдзены медальён, які тады, нажаль, расшыфраваць не ўдалося. Аднак праз час па алюмініевай пляшцы з ініцыяламі, знойдзенай у раскопе, усё ж змаглі ідэнтыфікаваць асобу загінулага. Ім аказаўся ўраджэнец вёскі Суздалёўка Хіславіцкага раёна Мікалай Ягоравіч Грыненка. На момант гібелі расіяніну было ўсяго 20 гадоў. Землякі ўшанавалі памяць загінулага ўскладаннем кветак на брацкую магілу, дзе на мемарыяльнай шыльдзе зараз значыцца і яго імя.
Усяго да воінскага пахавання ў Аляксандраўкі прыбыло больш за трыццаць аўтамабіляў — да Дня яднання народаў Беларусі і Расіі ў Слаўгарадскім раёне прымеркавалі аўтапрабег «Памяць народа па–за часам і адлегласцямі», у якім удзельнічала каля двухсот чалавек.
Сяргей Ермакоў сярод удзельнікаў аўтапрабегу не лічыўся – у гэты час трактарыст ААТ «Прывольны агра» займаўся палявымі працамі: вясновай падкормкай шматгадовай травы калійнымі ўгнаеннямі. Але сённяшні дзень для яго – святочны.
– Я родам з вёскі Дуброўка Смаленскай вобласці, вось ужо 10 гадоў жыву і працую ў Слаўгарадскім раёне, – распавёў Сяргей Уладзіміравіч. — На трактарыста вывучыўся ў Хоцімскім прафтэхвучылішчы сельскагаспадарчай вытворчасці (цяпер ліцэй), якую ў свой час скончыў мой бацька, які да пенсіі працаваў на трактары. У гэтай жа навучальнай установе вучыўся мой старэйшы брат, які цяпер жыве ў Хоцімскім раёне, туды ж паступіў наш малодшы брат. На Прысожскай зямлі знайшла сваё шчасце наша сястра. У нас з жонкай Алінай тут свая хата, гадуем траіх дзяцей – дзевяцігадовую Мар'яну, сямігадовага Яраслава і пяцігадовага Рамана. Пагасцяваць да нас прыязджае радня з Расіі, возім іх на знакамітую крыніцу – Блакітную крыніцу. Нам падабаецца тут, мы адчуваем упэўненасць у заўтрашнім дні. Хачу атрымаць беларускае грамадзянства – афармляю дакументы. 2 красавіка — гэта яшчэ адна нагода ўспомніць, што нас, беларусаў і расіян, аб'ядноўвае галоўнае — любоў да працы, агульнасць гісторыі і культуры.
Выставу культуры і народнай творчасці «Беларусь і Расія: дарагога сяброўства» сёння прапанавалі наведаць гасцям са Смаленшчыны. А ўвечары іх і гараджан чакае святочны канцэрт «Беларусь і Расія – сяброўства без межаў».