Переводчик«Беражыце, людзі, свет». У Слаўгарадскім раёне павіншавалі ветэрана ВАВ Рыгора Берднікава
Сёння ў Слаўгарадскім раёне напярэдадні Дня Перамогі павіншавалі ветэрана Вялікай Айчыннай вайны Рыгора Фёдаравіча Берднікава.
Рыгор Фёдаравіч прымаў віншаванні дома, у аграгарадку Свенск. У мінулым годзе ён адзначыў 100–гадовы юбілей.
У шэрагі Чырвонай арміі яго прызвалі ў лістападзе 1942 года, ён быў сувязістам, служыў у 566–м мінамётным палку. Удзельнічаў у вызваленні Латвіі, Літвы, Эстоніі, Польшчы, Усходняй Прусіі, Германіі. Узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі, ордэнам Айчыннай вайны II ступені, медалямі «За баявыя заслугі», «За адвагу», «За ўзяцце Кёнігсберга», «За вызваленне Варшавы», «За ўзяцце Берліна», «За абарону Савецкага Запаляр'я».
Узрост, дзеліцца ветэран, таксама бярэ сваё, але ён усё яшчэ застаецца актыўным, заўсёды рады гасцям. Пра вайну ўспамінаць яму складана, гэты страшны час пакінуў шмат шнараў на сэрцы ветэрана. Ён расказаў пра адзін выпадак на фронце, калі ледзь не страціў жыццё. Аднойчы сувязь абарвалася, паступіў загад яе аднавіць. Малады салдат схапіў апарат і адправіўся на пошукі абрыву провада. Хутка яго выявіў, стаў шукаць другую частку провада і неабдумана ступіў да дрэва. Нага заблыталася ў провадзе, але не тэлефонным – на дрэве вісела супрацьпяхотная міна. Рыгор Фёдаравіч кажа, што выжыў тады ён цудам. Аднавіў сувязь, вярнуўся ў размяшчэнне часткі.
Пасля ён быў удзельнікам шматлікіх аперацый. Гаворыць, нашы салдаты сябе не шкадавалі, ішлі смела ў бой нават тады, калі разумелі, што жывымі адтуль не вернуцца. Былі ў Рыгора Фёдаравіча раненні, але дробныя. Ён дзеліцца, што тады на іх наогул увагі не звяртаў, а вось з гадамі ўсе яны далечы аб сабе ведаць.
А быў выпадак, калі яны ў Польшчы патрапілі ў акружэнне, здолелі выбрацца, але Рыгор Фёдаравіч патрапіў у іншую частку. Яго аднапалчане вырашылі, што ён загінуў – маці адправілі пахаванку. А потым сам ён напісаў ёй ліст, што з ім усё ў парадку. Жанчына не паверыла, вырашыла, што сябры яго ліст гэты даслалі. Так у наступнай вестцы дадому яму прыйшлося пералічыць усіх родных, каб мама зразумела, што ён насамрэч жывы.
А пасля вайны пачалося мірнае жыццё. У Слаўгарадскі раён ён патрапіў из–за жонкі Антаніны – яна родам з гэтых месцаў. Яны абодва былі настаўнікамі, Рыгор Фёдаравіч выкладаў фізкультуру і вайсковую справу. Потым працаваў на свінакомплексе.
Ветэран стаў прыкладам для свайго сына і ўнука – яны абодва носяць пагоны.
Сёння ветэран рыхтуецца сустракаць Дзень Перамогі. Ён расказаў, што на свята да яго заўсёды прыходзяць госці. І сённяшні дзень выключэннем не стаў. «Настрой добры! Вельмі добра, што ветэранаў памятаюць і не забываюцца, – падзяліўся ён. – Да мяне прыходзяць і дзеці, і дарослыя. Піянеры прыходзілі, віншавалі. А я іх дзякую, што памятаюць нас і гісторыю свайго краю».
Моладзі ён пажадаў добра вучыцца і заўсёды дапамагаць адно аднаму.
Павіншаваць франтавіка сёння прыехаў памочнік Прэзідэнта – інспектар па Магілёўскай вобласці Сяргей Налівайка.
«На жаль, ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны засталося вельмі мала. Сёння, як ніколі, важна карыстацца кожнай магчымасцю, каб аддаваць даніну павагі і ўшаноўваць тых, хто яшчэ з намі. Таму што гэта не проста людзі – гэта наш здабытак, наша сапраўдная каштоўнасць. Калі ўдумацца: праз што ім прыйшлося прайсці? У першую чаргу, вядома, гаворка пра вайну, пра баявыя дзеянні. Але трэба глядзець глыбей і далей. Пасля вайны, калі яны вярнуліся, ім трэба было аднаўляць практычна знішчаную краіну. У якіх умовах яны працавалі? Без адпачынку, без жылля, пад адкрытым небам, на адной веры і сіле духу. І гэта таксама быў подзвіг – сапраўдны, працоўны, штодзённы», – падкрэсліў Сяргей Налівайка.
Памочнік Прэзідэнта – інспектар па Магілёўскай вобласці ўпэўнены: нашы ветэраны, нашы продкі – гэта людзі вялікай сілы. «І вось калі азіраешся на тое, што зрабіла тое пакаленне, гэтыя людзі, – сэрца напаўняецца і гонарам, і глыбокай павагай. З аднаго боку, мы абавязаны аддаваць ім даніну павагі пры жыцці. А з другога – менавіта на гэтых прыкладах павінны вучыцца і вучыць нашу моладзь. Таму што пакуль мы памятаем, хто аднавіў краіну і абараніў мір, – мы непераможныя», – падсумаваў ён.
Пасля ўрачыстай часткі ветэран і госці сабраліся за вялікім сталом. Казалі аб многім: аб вайне і каштоўнасці свету, аб сэнсе жыцця і аб тым, як шмат было зроблена, каб сучаснае пакаленне беларусаў жыло ў спакоі і дастатку. «Беражыце, людзі, мір. Мы за яго дарагую цану заплацілі», – падсумаваў ветэран.