01.06.2026 - 11:05

Паліна Брагінец рада пазнаёміцца

Гэтай юнай лэдзі ўсяго 17 гадоў, а яна ўжо трохразовы пераможца чэмпіянатаў Еўропы (да 15 гадоў і двойчы – да 17 гадоў). З экрана Паліна здаецца некалькі больш магутнай і фактурнай, але ў жыцці — тонкая, юная, само зачараванне. Гледзячы на ​​яе, так адразу і не скажаш, што ўнутры ўтойваюцца жалезная моц і сталёвы характар!

З Бабруйска – на вяршыню пастамента

Паліна Брагінец родам з Бабруйска, але ўжо чацвёрты год жыве, вучыцца і трэніруецца ў Магілёве. Выхаванка аддзялення жаночай барацьбы Магілёўскага дзяржаўнага вучылішча алімпійскага рэзерву нядаўна выйграла чэмпіянат Еўропы па барацьбе 2026 года сярод спартсменаў не старэйшых за 17 гадоў, узяўшы золата ў вагавой катэгорыі да 65 кілаграмаў.

Неўзабаве пасля вяртання каманды з балгарскага Самокава мы сустрэліся з чэмпіёнкай у Доме спорту Магілёва. Трэнеры далі ёй некалькі заслужаных выхадных. Аднак Паліна прыйшла дзеля інтэрв'ю і, вядома, не ўтрымалася – правяла лёгкую трэніроўку.


Зразумела, размова пачалася з пытання пра эмоцыі ад яркага трыўмфу. Паліна адказвае без какецтва:

– Адпраўляючыся туды, верыла ў свае сілы. Інакш навошта ехаць? Мэта была адна – першае месца. Іншы вынік не задавальняў.

Для ўпэўненасці былі ўсе падставы. Выдатная фізічная форма, ідэальная вага і жалезны псіхалагічны настрой. Да фіналу Паліна літаральна «далятала», завяршаючы сутычкі з разгромнымі 10:0. Праўда, падчас спаборніцтваў крыху прыхварэла і баялася, што гэта стрэліць у самы непрыдатны момант. Абышлося.

Фінальная сутычка супраць шведкі Эмы Акар выдалася максімальна драматычнай і, па словах Паліны, «цяжкай».

– Саперніцы не баялася, але некаторае хваляванне прысутнічала. Глядзела яе сутычкі, аналізавала барацьбу – нядрэнная такая. Але ўсё роўна верыла, што мне па сілах. Такія перамогі больш салодкія, калі разумееш, што адолеў моцнага барца і сам стаў лепш. Я вырвала перамогу на апошніх секундах сустрэчы, тут уключыліся характар ​​і ўменне спраўляцца з нервамі. Павезла, што я крыху вышэй, змагла спакойна збіць яе ўніз і, як у нас кажуць, забегчы.

У поўны голас!

Новы тытул стаў для Паліны асаблівай мяжой. Цяпер дзяўчына выступае ў вагавой катэгорыі да 65 кілаграмаў, куды перайшла зусім нядаўна – мінулай восенню. Да гэтага ўсе яе трыўмфы на першынствах Еўропы і свету былі звязаны з катэгорыяй да 57 кілаграмаў. Спартсменка ўдакладняе:

– Толькі ў кастрычніку на Гульнях краін СНД паспрабавала сябе ў новым амплуа. І цяперашняй перамогай на чэмпіянаце Еўропы я ў першую чаргу самой сабе даказала, што ў новай вазе адчуваю сябе выдатна!

Аднак галоўнай крыніцай чыстых, непадробных эмоцый для спартоўкі стала тое, што ў Балгарыі ўпершыню ў яе гонар афіцыйна гучаў беларускі гімн.

– Такія прыемныя адчуванні! Нарэшце можна выступаць пад сваім сцягам. Да гэтага на экране размяшчалі белы прастакутнік, а замест гімна ўключалі нейтральную музыку. Цяпер можна ганарліва пакласці руку на сэрца і ад усёй душы спяваць гімн, што я і зрабіла.

Мне вельмі пашанцавала, што абмежаванні знялі менавіта зараз, калі мая кар'ера толькі набірае абароты. Я гэта дакладна разумею. Усе дарогі адчыненыя, — разважае Паліна Брагінец.

Погляд юнай чэмпіёнкі накіраваны далёка наперад:

– Мару, вядома, аб алімпійскім золаце. Тут я не адрозніваюся ад іншых спарцменаў. План такі: паспяхова перайсці ў юніёркі, затым – на дарослы ўзровень. Там таксама хачу ўзяць Еўропу, мір і Алімпіяду. Выдатна разумею, што будзе значна складаней, зусім іншая канкурэнцыя, але гатовая ўключыцца ў дужанне. Буду рада пазмагацца з Алінай Шаўчук. Мы з ёй з адной залы, ад аднаго трэнера – Сяргея Віктаравіча Лукомскага. Яна выдатны чалавек і спарцмен, захапляюся і хачу быць як яна. Пераймаю тэхнічныя фішкі, эмацыйны і псіхалагічны настрой.

Па–за дыванам

Спартыўны дыван, жорсткія захопы і пот штодзённых трэніровак – гэта толькі адзін бок жыцця Паліны. Па–за залай яна застаецца звычайнай 17‑гадовай дзяўчынай, у якой ёсць свае маленькія жаночыя радасці. У рэдкія вольныя гадзіны слухае музыку ці глядзіць фільмы і серыялы, каб цалкам перазагрузіцца. Любіць пагуляць з сяброўкай, змяніўшы барцоўскае трыко на сукенку, нафарбавацца і нарабіць прыгожых фота:

– Дзяўчынку ў сабе ж не схаваеш! Мой трэнер нават жартуе, што мне прамая дарога ў мадэлі. Маўляў, і твар, і фігура, і рост прыдатныя. А я яму заўсёды цвёрда адказваю: «Якая мадэль?! Толькі барацьба!»

Тандэм, які вядзе да золата

Цікава, але першым пасля перамогі ў Балгарыі дзяўчына патэлефанавала не галоўным заўзятарам – бацькам і брату, а сваім трэнерам. За плячыма маладой чэмпіёнкі стаіць магутны тандэм настаўнікаў:

– Свайму першаму трэнеру ў Бабруйску Сяргею Віктаравічу Лукомскаму я ўдзячная за тое, што ён разгледзеў ува мне здольнасці, даў жалезную базу і нават больш. Ён змог пераламаць мае дзіцячыя капрызы і «не хачу», заўсёды ўмеў правільна пагаварыць і своечасова заўважыў патэнцыял. А калі я паступіла ў вучэльню алімпійскага рэзерву, то патрапіла пад крыло Сяргея Ўладзіміравіча Мелькова. З ім мы прарабляем каласальную працу. Арам на тэхніку, сілу, цягавітасць, а пасля кожных спаборніцтваў разбіраны абсалютна ўсе нюансы да драбнюткіх дэталяў. Абодвум трэнерам – велізарная падзяка!

Калі асабістых настаўнікаў няма побач, у працу ўключаецца Ўладзімір Анатольевіч Мялькоў — дасведчаны трэнер–выкладчык і бацька Сяргея Мялькова. Ён не хавае свайго захаплення патэнцыялам спартоўкі:

– Чаканні ад Паліны самыя вялікія – на алімпійскае золата. Чым больш амбіцыйная мэта, тым лепш прамежкавы вынік.

Яна ўварвалася ў спорт вельмі рэзка. Літаральна год–два — і пайшлі медалі на чэмпіянатах Еўропы і свету. Перспектыва цудоўная, будучыня за ёй.

Самае галоўнае, што яна сапраўдны баец і ў яе ёсць галава на плячах. Без лішніх пантоў, толькі здаровая самаацэнка лідара. Паліна добрая тэхнічна, фізічна, а псіхалагічна – крэмень. Дзве Еўропы вырвала на апошніх секундах! Зараз надыходзіць складаны пераломны момант – пераход на юніёрскі і дарослы ўзровень. Важна не фарсіраваць, правільна выбіраць старты, спакойна рыхтавацца і акуратна ўводзіць яе ў дарослы спорт. У свой час Паліна ўсё пакажа і сваё забярэ.

Часу спачываць на лаўрах у Брагінец няма. Бліжэйшая мэта – выйграць першынство свету, якое пройдзе ў канцы ліпеня ў Баку.


СБ