У сельскай школе Чавускага раёна рабяты выдаюць газету і разносяць яе жыхарам аграгарадка
Замест сацсетак – папяровая газета і свежыя навіны з дастаўкай дадому. Своеасаблівы медыяхолдынг разгарнуўся ў Асінаўскай сярэдняй школе Чавускага раёна Магілёўскай вобласці – тут усё, ад першаклашак да выпускнікоў, пішуць навіны, вярстаюць і друкуюць сапраўдную газету. Дзеці разносяць свежыя выпускі мясцовым жыхарам, падтрымліваючы ў вёсцы жывыя зносіны і звычку чытаць свежую прэсу. Пабывалі ў школе і паразмаўлялі з юнымі журналістамі.
Загаловак ад міністра
У сучаснай канферэнц–зале Асінаўскай школы – мясцовым медыяцэнтры – праходзіць міні–планёрка. Старшакласнікі абмяркоўваюць з настаўнікам рускай мовы і літаратуры Вольгай Пшанічнай, рэдактарам і адным з ідэйных натхняльнікаў медыяпраекта, апошні нумар, які выйшаў, і напаўненне новага выпуску газеты.

— Цэнтральнай тэмай можна зрабіць першы абласны медыяфорум юных блогераў і журналістаў «Голас пакалення: новы кантэнт», які прайшоў у Магілёве, — прапануе дзевяцікласніца Паліна Стэфаненка. – Раскажам аб сваім удзеле, юных блогерах, а таксама зносінах з міністрам інфармацыі Дзмітрыем Жуком і старшынёй Магілёўскага аблвыканкама Анатолем Ісачанкам. Гэта вельмі цікава і пазнавальна!
Дарэчы, на форуме блогераў дзеці ўпершыню шырока распавялі аб сваім друкаваным выданні – «Школьным весніку». А ідэю выдаваць газету прапанавала дырэктар Асінаўскай школы Інэса Абраева. Хоць тры гады таму, успамінае, задумка выпускаць класічную газету ў эпоху цыфравізацыі здавалася авантурай:
– Спачатку спрабавалі друкавацца кожны тыдзень, але гэта аказалася складанай задачай, таму перайшлі на аптымальную перыядычнасць – раз у месяц. Сёння «Школьны веснік» – паўнавартаснае медыя нашага аграгарадка. У працэс стварэння ўключаны абсалютна ўсе нашы рабяты, а іх у школе 24: пакуль старшакласнікі бяруць інтэрв'ю і выбудоўваюць вёрстку, малодшыя разносяць газету. Дастаўляюць яе вяскоўцам, для якіх свежыя выпускі сталі галоўнай крыніцай лакальных навін.
На абласным медыяфоруме ў Магілёве стэнд з Чавускага раёна зацікавіў гасцей. У той час як большасць удзельнікаў прэзентавалі тэлеграм–каналы і паблікі ў сацсетках, асінаўскія юнкары расклалі на стале папяровыя нумары. Унікальны фармат работы з вяскоўцамі ацанілі. Міністр інфармацыі Дзмітрый Жук уважліва вывучыў «Школьны веснік», распытаў школьнікаў аб тэмах публікацый і пакінуў запіс для газеты, якую рабяты адразу занеслі ў свае нататнікі. «Здзіўляйце і здзіўляйцеся!» – наказам ад міністра рабяты вырашылі адкрыць свежы выпуск.
Аб эксперыментах з прэсы
На школьнай планёрцы абмеркаванне выпуску пераходзіць да размеркавання задач. Нумар абяцае быць інфарматыўным. Акрамя развароту аб паездцы на медыяфорум, юнкары апублікуюць рэпартаж аб удзеле дзевяцікласніка Дзімы Гурынава ў раённым свяце «Тата, мама, я – спартыўная сям'я», інтэрв'ю з механізатарам і блок карысных парад па здачы экзаменаў.
– У нас невялікая вёска – каля 100 чалавек. Інфападставы часам знаходзіць цяжка, таму робім акцэнт на школьных навінах, балазе іх у нас хапае: канцэрты, акцыі, паездкі ў музеі, навуковыя даследаванні, – дзеліцца васьмікласніца Анастасія Цімашэнка.
Дзевяцікласніца Кацярына Мяцёлкіна прыводзіць у якасці прыкладу цікавы праект з Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміяй:
– Мы ездзілі ў Горкі на экскурсію. Мяне ўразіла, што сучасны аграном – гэта інжынер, біёлаг, IT–спецыялісты менеджэр у адной асобе. У ВНУ нам прапанавалі ўзяць элітнае насенне таматаў і фасолі, каб у якасці эксперыменту вырасціць на прышкольным участку. Гэтыя даследаванні ляглі ў аснову рэпартажу. Цяпер новае даследаванне: у чыгунах вырошчваем прыродную губку–люф, неўзабаве перасадзім яе ў адкрыты грунт. Гэта расліна выкарыстоўваецца ў касметалогіі. Што з гэтага атрымаецца, даведаецеся з нашай прэсы.
Журналісцкі вопыт спатрэбіцца
Праца над газетай кардынальна мяняе дзяцей, лічаць педагогі. Вольга Пшанічная кажа:
– Дзеці вучацца пісьменна фармуляваць думкі, не баяцца размаўляць з дарослымі. Медыяфорум паказаў, што наш праект унікальны, і такая ўвага да нас – вялікі стымул развівацца далей. Дзеці маюць зносіны з мясцовымі жыхарамі, даведваюцца іх асабістыя гісторыі. Гэта заўсёды цікава чытаць, і гэта збліжае.
У мінулым выпуску, напрыклад, героем публікацыі стаў вадзіцель школьнага аўтобуса Мікалай Хадатовіч. Рабяты распытвалі героя, у колькі пачынаецца яго працоўны дзень, наколькі складана працаваць са школьнікамі, чаму ён абраў такую прафесію. Атрымалася жыва, прыкмячаюць дзеці.

Высокую якасць газеты пацвярджаюць і самі жыхары Асінаўкі. Галіна Завадская, да якой юныя журналісты наведваюцца ў госці з газетай, смяецца – апошнія навіны даведаецца менавіта ад школьнікаў:
– Памятаю маладзенькімі яшчэ бацькоў нашых хлопцаў, а тут самі дзеці так вымахалі! Таня Каржова вызначылася на раённай алімпіядзе па фізкультуры, Дзіма Гурынаў праявіў сябе ў гандболе, нядаўна хлопцы ездзілі на экскурсію, а да гэтага наводзілі парадак на мемарыяле ў Асінаўцы. Пра ўсё гэта даведалася з газеты. Я – стараста вёскі, таму павінна быць у курсе апошніх навін.


Калі чарговы тыраж «Школьнага весніка» выйдзе ў друк, жыхары Асінаўкі зноў убачаць на парозе рабят з газетамі. Гэта і ёсць галоўнае пацверджанне таго, што жывое слова і сапраўдная шчырасць заўсёды будуць папулярнейшымі за любыя інтэрнэт–трэнды. І няхай моладзь выбера сабе розныя прафесіі, журналісцкі вопыт у жыцці ім дакладна спатрэбіцца.

Переводчик