«Шчасце? У мяне на гэта пяць прычын»
Калі дзеці - кветкі жыцця, то ў Кацярыны Анціпавай з Магілёўскага раёна сапраўдная аранжарэя. Разам з мужам Аляксеем жанчына выхоўвае пяць дачок-прыгажунь, сёлета была ўдастоена ордэна Маці. Пабывалі ў іх у гасцях, каб высветліць сакрэт шчасця.
Такія камандзіроўкі - адно задавальненне. Ад Магілёва да Мікалаеўкі-2 нейкія паўтара кіламетра. З вёскі можна ўбачыць хрыбет гарадскіх шматпавярховак, але пры гэтым востра адчуваецца супакаенне сельскага жыцця. Вока цешаць восеньскія пейзажы, а свежае паветра проста кружыць галаву. Шыкоўнае месца.
Нас брэхам сустракаюць сабакі. Кацярына Анціпава замыкае алабаяў у вальеры: яны добрыя, але могуць спалохаць сваімі памерамі. Праходзім у прасторную ўтульную хату.
- Перабраліся сюды сем гадоў таму, свядома адмовіўшыся ад гарадской кватэры, - усміхаецца гасцінная гаспадыня, паказваючы ўладанні. — У маладосці жылі непадалёк, часта шпацыравалі ў наваколлях. Так падабалася гэтае месца, не перадаць словамі. Цяпер уём тут гняздзечка. Амаль усё робім сваімі рукамі. Я, напрыклад, навучылася шпакляваць, ляпіць шпалеры, класці плітку. Пачуцці на крэпасць праверку будоўляй прайшлі, насуперак ходкаму меркаванню, нават не лаяліся. Дом - наша каханне.
Знаёмімся з дзяўчынкамі - Аляксандра, Марыя, Дар'я, Сафія і Васіліна. Паміж старэйшай і малодшай дочкамі Анціпавых розніца ў 20 гадоў. Кацярына мяне здзіўляе:
- Да знаёмства з мужам не бачыла сябе нават проста ў ролі мамы, не тое што шматдзетнай. А ўжо пасля ніколькі не сумняваліся: бацькамі нам быць. Прыйшло ўсведамленне, што дзеці - гэта наш працяг, вынік кахання. Калі нарадзілася Сашачка, я ўжо ведала, што пайду за другім дзіцем. Хацела сына, а Лёшы было не важна, сын ці дачка. Гаворыць, да дзяўчынак ужо ведае падыход.
Аляксей Леанідавіч - намеснік генеральнага дырэктара ААТ «Магілёўхімвалакно», служба адымае львіную долю часу. Канешне, глабальныя пытанні ў сям'і за ім. А вось у штодзённай руціне па доглядзе дзяцей Кацярыне дапамагаюць бабуля і дзядуля. Прыглядаюць за малымі і старэйшыя дзеці. Пры гэтым Анціпавы падкрэсліваюць: падтрымка дзяржавы таксама істотная.
- Мне дапамогі хапае, кажу шчыра, і гаворка менавіта пра дапамогу, а не поўнае забеспячэнне, - разважае Кацярына. - Самім таксама не трэба ленавацца. Зямельны ўчастак выдзелілі бясплатна як шматдзетнай сям'і. Пачалі будавацца з трыма дзецьмі, атрымалі льготны крэдыт і павінны былі ўнесці 25 працэнтаў расходаў. Але неўзабаве нарадзілася Сафія, і ўсю суму пагасіла дзяржава. Не варта забывацца на матэрыяльную дапамогу да школы. Бясплатныя абеды на траіх школьніц - прыстойная эканомія.
Сама ўвага дарагога варта! У нашай краіне працу мамы не лічаць чымсьці само сабой якія разумеюцца. Узнагароджвалі ордэнам Маці ў першых чыслах верасня. Усё прайшло ўрачыста, з цёплымі словамі, песнямі - расчулілася да слёз. Прыемна, што ацанілі тое, што добра спраўляюся з бацькоўскімі абавязкамі.
І са смехам дадае:
- Дарэчы, у мужа па сваёй службе шмат узнагарод, у тым ліку ад Прэзідэнта, а вось ордэна няма. Я яго жартам паддзяваю.
У гэты момант гучны голас паўтарагадовай Васіліны абвясціў, што яна прачнулася і хоча есці. Адпускаем маму да малой і ідзем з дзяўчынкамі знаёміцца з гаспадаркай.
Пры выкарыстанні матэрыялаў актыўная гіперспасылка на mogilev-region.gov.by абавязковая
31.03.2025 - 12:28
Аляксей Шарай зацверджаны на пасадзе старшыні Крычаўскага райвыканкама
21.03.2025 - 11:05
У Бабруйску «Белая Русь» распрацоўвае маршрут экскурсіі да 80-годдзя Вялікай Перамогі
21.03.2025 - 10:15
20.03.2025 - 14:38
Леанід Заяц: «У Беларусі робіцца ўсё, каб нашыя людзі жылі камфортна, бяспечна, больш забяспечана»
17.03.2025 - 11:27
У Асіповіцкім гарнізоне здалі чарговы арэндны дом для вайскоўцаў