RU BY EN 中文
Twitter Instagram

Шматдзетныя бацькі Дудзянковы за чатыры гады на пустцы пабудавалі дом для вялікай сям'і

Сямёра пад адным дахам

Дом шматдзетнай сям'і Дудзянковых у вёсцы Новая Слабада Слаўгарадскага раёна прыцягвае асаблівую ўвагу. За некалькі гадоў на некалі закінутым участку вырас прыгожы і сучасны будынак. Абліцоўванне фасада і добраўпарадкаванне тэрыторыі яшчэ не завершаны, але ўжо зразумела: Юрый і Ніна пастараліся на славу. «Без падтрымкі дзяржавы не справіліся б», — усміхаюцца гасцінныя гаспадары і запрашаюць унутр. Яны выхоўваюць пецярых дзяцей і сваім прыкладам вучаць іх сябраваць, паважаць традыцыі і любіць Радзіму.

Унутры дом на 140 «квадратаў» яшчэ прыгажэй. Адну палову займаюць некалькі спальняў, іншую - кухня і злучаная з ёй велізарная гасцёўня. Завяршаюць карціну панарамныя вокны, якія адкрываюць від на невялікі гародзік, басейн і ашаламляльныя заходы.

- Апошнія чатыры гады ў нас бесперапынная будоўля, - пасля міні-экскурсіі Ніна пасадзіла нас за шчодра накрыты стол і пачала аповяд: - Гэта яшчэ Юрась шмат чаго ўмее сам, ды і я не адстаю. Рамонт па магчымасці які робіцца саматугам. Праект, дарэчы, таксама рабілі самі, толькі аснову для яго ўзялі ў інтэрнэце і дапрацавалі пад свае патрэбы.

Малым нашы дарослыя размовы не моцна цікавыя, яны гуляюць непадалёк. Пералічваю: Анастасія, Сафія, Аліса, Эмілія. А Герман ціхенька сапе ў ложачку ў сваім пакоі.

- Мусіць, хлопчыка хацелі? - пытанне некалькі нетактоўнае, але адразу трапляю ў кропку.

- Мы з мужам са шматдзетных сем'яў. У яго - трое, у маёй - шасцёра братоў і сясцёр. Разам весела бавілі час, падтрымлівалі адзін аднаго. Пры гэтым, скажу шчыра, самі станавіцца шматдзетнымі не планавалі. Да такога рашэння прыйшлі з часам: нарадзілася адна дачка, потым другая, трэцяя. Зразумелі, што мы добрыя бацькі і што дзеці - наша шчасце і сэнс жыцця. Ды і сына хацелі, што хаваць, - усміхаецца Дудзянкова.

Маладая маці кажа, што за моцнай спіной вырашыцца на такі крок было нескладана. Муж узяў на сябе многія хатнія абавязкі, нават тыя, што лічацца жаночымі. Уборка, мыццё, нават пляценне касічак дочкам... Ну а гатаванне - вотчына выключна Ніны.
 
- Хто ведаў, што выпадковы спадарожнік стане самым родным чалавекам, - дзівіцца Ніна. - З Юрам пазнаёміліся, калі маскоўскім аўтобусам я дабіралася на вучобу, а ён - на заробкі. Спачатку пасябравалі, неўзабаве сталі разам жыць, а там і вяселле. На мужа магу даверыцца абсалютна ва ўсім. Дзве старэйшыя дачкі і сын досыць спакойныя, а вось Аліса і Эмілія - ​​энерджайзеры, за імі патрэбен вока ды вока. Тата ж можа лёгка заняць дзяцей. Для дзяўчынак ён змайстраваў дастаткова вялікую хатку ў двары. Разам яны любяць катацца на веласіпедах і самакатах, летам - плаваць у басейне.
 
Якраз ідзем аглядаць уладанні.

- Варыянт жыць у гарадскіх метрах водмелі. Я родам з аграгарадка Свенск, а жонка мясцовая, са Слабады. Дом будавалі па Указе Прэзідэнта № 240 - рэальная дапамога тым, хто мае патрэбу ў куплі або пабудове жылля. Так, быць шматдзетнымі - наша рашэнне, але падтрымка дзяржавы вельмі выратавала, - распавядае Юрый Дудзянкоў.

У цэлым шматдзетныя сем'і ў Беларусі не пакрыўджаны ўвагай, лічаць муж і жонка. І размова не толькі пра фінансы і льготы.
 
Другі год удзельнічаем у конкурсе «Уладар сяла», — расказвае мама. - Выйшлі на вобласць, праўда, у рэспубліканскі фінал пакуль не патрапілі. Але наша галоўная мэта - паказаць усім, што вялікія сем'і - гэта выдатна. Таксама гэта магчымасць крута правесці час усім разам, папоўніць скарбонку ўспамінаў, выплюхнуць сваю творчую энергію. Па жыцці і ў тым ліку на прыкладзе гэтага конкурсу вучым дзяцей глабальным рэчам: сябраваць паміж сабой, паважаць нашы традыцыі і любіць Радзіму. У сілу ўзросту малыя не ўсе схопліваюць адразу, але веру, што з часам пасеяныя зерні прарастуць. Галоўнае - быць дзецям добрым прыкладам, бо яны - адлюстраванне нас саміх!

СБ

Пры выкарыстанні матэрыялаў актыўная гіперспасылка на mogilev-region.gov.by абавязковая